BABBELEGOEGIES BOXERS

Zo begon het...... 

 

 Berlin Balderbusse

Europees Jeugdkampioen 2008

 

 

 

Het was 2007, Siebe was inmiddels dik 8 jaar. Het leek ons wel leuk om op zoek te gaan naar een pup. Siebe was nog kwiek genoeg

en kon ons mooi helpen met de opvoeding van de "nieuwe" pup. De zoektocht was begonnen, lang leve Internet met de vele mooie

Boxersites. Afspraken gemaakt, gekeken bij 2 verschillende fokkers, helaas er was nog geen klik. Ik was ook wel enigzins kritisch 

Nog maar weer eens op zoek. Weer een afspraak gemaakt. We gingen kijken bij een nest "gele" pups, ook weer geen succes. Tijdens

de rondleiding bij deze fokker kwam er een geweldige reu om de hoek: Bogota Balderbusse! Ik wasopslag verliefd.... wowwwwwww,

zo één wil ik ook terwijl ik helemaal niets wist van al zijn behaalde successen. Had ik er stiekem toch wel een beetje kijk op ;-) Er was

nog een teef drachtig, we moesten alleen nog wel even geduld hebben. Geen probleem, als je iets moois zoekt moet je nu eenmaal

geduld hebben. Er werd een veelbelovend nest verwacht. En zo waar onze Topper Berlin was geboren. Elke week op bezoek, veel

foto's gemaakt en eindelijk brak de dag aan dat we hem op mochten halen. Eerlijk is eerlijk we trokken wel bekijks met hem. In overleg

met de fokker de nodige shows bezocht en onze Berlin liep de sterren van de hemel. We hebben de nodige prijzen en bekers in de wacht

gesleept. Iets waarop we tot aan de dag van vandaag nog altijd trots op zijn. Berlin werd inmiddels 1 jaar, de gezondheid onderzoeken

waren aan de beurt. Eerst maar de heupfoto's, daar zag ik toch wel heel erg tegenop want onze Siebe had niet de meest fantastische

heupen. Kats nerveus toen er post kwam van de Raad van Beheer en wat denk je, mooiere uitslag konden we ons niet wensen. Helemaal

blij natuurlijk. Vervolgens het hartonderzoek. Hier had ik nog geen enkele ervaring mee. Afspraak gemaakt en daar gingen we weer.

Geen enkel idee wat ik kon verwachten, nerveus was ik niet ik kende het immers niet. Toen kwam het slechte nieuws, Berlin had een

hele ernstige vernauwing in de longslagader. Pfff dat kwam wel even binnen. Hij zou niet oud worden volgens de arts. Ik dacht dat zal wel

meevallen. Het showen was voorbij en ook in de Sport kon Berlin helaas niet verder. We hebben hem enorm op een voetstuk geplaatst

en we praten nog veel over hem, alsof hij nog lekker bij ons op de bank ligt. We hebben hem super veel verwent en ik dacht echt met

zoveel liefde en aandacht is hij nog wel een tijdje bij ons. Zelf dacht ik dat hij wel een jaar of 5 / 6 zou kunnen worden. Helaas dit heeft

niet zo mogen zijn. Op een gewone vrijdag, thuis gekomen van het werk, nog even lekker wandelen met de dogs. Niks aan de hand

met Berlin al wilde hij niet graag weer uit z'n bench na de wandeling en na een beetje hulp van Robbin was hij er dan toch uit. Robbin

zei nog volgens mij is Berlin niet fit. Ik dacht die heeft vast iets binnengekregen tijdens het wandelen wat hem verkeerd is gevallen of zoiets.

Eenmaal thuis gekomen ging hij lekker in de kamer liggen, het was 18.00 uur ik was eten aan het koken en ging telkens bij hem kijken.

Ineens zag ik dat hij had overgegeven toen dacht ik nog zie je wel dat zat hem dwars. Berlin ging wel op vreemde plekken in de kamer

liggen maar ook dat was nog geen signaal voor ons. Nadat wij ons eten op hadden ben ik lekker bij hem gaan zitten en zag dat hij ietsje

urine verloor. Robbin en ik hebben geprobeerd om hem in de benen te krijgen zodat hij even naar buiten kon. Grote schrik Berlin kon niet

eens meer op zijn achter benen staan. Dus dierenarts gebeld. We konden om 21.00 uur terecht. Berlin al tillend meegenomen. Heel

voorzichtig naar de dierenarts gereden. Eenmaal aangekomen kwam de dierenarts eraan scheuren. Robbin heeft Berlin in de armen

genomen, wat nou op een brancard, niks daarvan, het was zijn maatje, die til ik zelf wel. Berlin lag op de behandeltafel. Dierenarts heeft

hem heel nauwkeurig uitgeluisterd. De beste man vertelde mij dat Berlin ernstig ziek was, heel ernstig. Berlin was in shock. De dierenarts

keek in zijn computer om te kijken welke specialist er gebeld moest worden. Op dat moment vroeg ik of het zo ernstig was dat Berlin kon

overlijden............ en met deze woorden blies Berlin z'n laatste adem uit.......... Het was 21.10 uur, amper 10 minuten binnen en onze lieve

Berlin was overleden. Al waren we naar de beste dierenarts gegaan in de wereld, geen één had hem kunnen redden, helaas.

Het gezondheidsprobleem van Berlin was hem fataal geworden.

 

In de veels te korte tijd dat Berlin bij ons is geweest hebben we enorm van hem genoten en eigenlijk doen we dat nog.

Zijn successen heeft ons enorm geprikkeld om door te gaan met showen. We beleven er enorm veel plezier aan.

Berlin heeft ons gebracht waar we nu zijn. Met onze andere Boxers gaan we verder, proberen in de toekomst zelfs

onze eigen fok te realiseren. Het moge duidelijk zijn dat na dit verhaal gezondheid voor ons op nummer 1 staat.

 

Wat er ook nog komt in de toekomst Berlin is en blijft onze TOPPER en verdient dan ook zeer zeker een speciale plek op onze website.

Iedere Boxer is uniek op zijn/haar manier maar Berlin............ da's een verhaal apart.